ORKIESTRA JEDNEJ GÓRY MATRAGONA
TRANS SILVATICUS
Wydawca: Towarzystwo Artystyczno - Edukacyjne AURA ART

  Płyta zawiera 13 utworów własnych zespołu, inspirowanych tradycją muzyczną różnych kultur świata. To muzyka instrumentalna i wokalno-instrumentalna z wykorzystaniem kilkudziesięciu instrumentów akustycznych oraz narzędzi muzycznych (takich jak czurynga, anklung indonezyjski, łupiny). Do nagrań zaproszono m.in. znanego budowniczego lir korbowych i lirnika Stanisława Wyżykowskiego z Haczowa, który gra na lirze basowej własnej konstrukcji (to nie organistrum) wstęp do "Soboseyko". Brzmienie tego instrumentu zostało wykorzystane również w innych dwóch utworach. Na płycie nie zarejestrowano żadnych dźwięków wytwarzanych elektronicznie. Nagrań do płyty dokonano w Kościele OO.Franciszkanów w Sanoku, nocą w 2003 i 2004 roku. Nagrania cyfrowe ("setkowe" i wielośladowe), z wykorzystaniem naturalnego pogłosu świątyni, wszystkie efekty dźwiękowe pochodzą z instrumentów i narzędzi akustycznych.

Orkiestra Jednej Góry Matragona, to zespół folkowo-etniczny powstały w 1992 roku w Sanoku. Nazwa grupy pochodzi od szczytu Matragona w Bieszczadach Zachodnich. Muzycy grupy swą siłę czerpią z zapomnianej legendy bieszczadzkiej góry Matragony, tworząc własną baśniową krainę dźwięków. Ich muzyka wprowadza słuchaczy w świat fantazji, baśni i marzeń, wywołując stan, pomagający wejść w tajemniczy świat swej wyobraźni. Muzycy nie inspirują się jednak bezpośrednio muzyką dawnych mieszkańców Bieszczadów – Łemków i Bojków. Tworzą własną przestrzeń dźwiękową, czerpiąc z muzyki dawnej, afrykańskiej, azjatyckiej oraz wykorzystując ogromną ilość odcieni brzmień instrumentów z całego świata. Płyta „Trans Silvaticus” została nagrana na przełomie 2003/2004 w naturalnej akustyce świątyni kościoła Franciszkanów w Sanoku na kilkudziesięciu akustycznych instrumentach z całego świata. Zespół - jak zawsze - tworzy muzykę autorską z pomocą kilkudziesięciu instrumentów z różnych stron świata, sięga do tradycji, przywołuje zmienne, nastrojowe krajobrazy. Gra muzykę "wysłuchaną" z górskiej ciszy. To muzyka wielu miejsc i krajobrazów - jakby wiatr znad bieszczadzkiej Matragony powtarzał dźwięki dawno tam przebrzmiałe, a jeszcze inne przynosił z odległych zakątków świata.

"Płyta powstawała w atmosferze moich podróży do Transylwanii i niezwyczajnych wrażeń z tych wyjazdów. To historia spotkań i przyjaźni z 4-osobową komuną dzieci ulicy w krajobrazach Transylwanii, w środku Rumunii. Płyta Trans Silvaticus dedykowana czwórce małych gazeciarzy z pociągu między Medias a Sighisoarą zawiera część tej historii.
Ale na płycie są także ślady naszych spotkań pod górą Matragoną – w Dolinie bobrów, czy też z prawdziwym, szalonym wilkiem w Lupus Tango. Są też inne: Gita – w nieznanym języku wikenu odnosiła się do barbarzyństw wojennych w tamtym czasie na Bałkanach, Wyspę lubimy grywać na koncertach do dziś. Nagrywając płytę zmagaliśmy się z wieloma niespodziewanymi przeciwnościami losu. Myśleliśmy wręcz o jakimś fatum. Skala realizacji rzadka w dzisiejszym czasie – nagrywaliśmy przez kilkanaście nocy w świątyni, korzystając z gościnności zakonników. Zależało nam, żeby nie tylko kilkadziesiąt akustycznych instrumentów, ale i przestrzeń akustyczna była prawdziwa, bez elektronicznych symulacji." (Maciej Harna)