SHACKLETON & WACŁAW ZIMPEL
IN THE CELL OF DREAMS (LIVE VERSION)
Wydawca: 7K!

  Shackleton, Wacław Zimpel i Siddhartha Belmannu prezentują transcendentny zestaw obszernych kompozycji, w których spotykają się modularna elektronika, awangardowe stroiki i karnatycki wokal. Wychodząc poza strukturę i wkraczając w ekstatyczny trans, ich występ eksploruje śmiertelność, piękno i pełne spektrum bytu – surowego, promiennego i głęboko ludzkiego.
Shackleton, nieuchwytny i wizjonerski producent, ugruntował swoją pozycję jako jedna z najbardziej wyrazistych postaci współczesnej muzyki elektronicznej. Współzałożyciel kultowej wytwórni Skull Disco w 2005 roku, szybko odchodzi od konwencji dubstepu, by eksplorować bardziej ezoteryczne terytoria brzmieniowe, łącząc polirytmiczną perkusję, medytacyjne utwory i mistyczne nastroje.
Wacław Zimpel, to polski kompozytor, producent i multiinstrumentalista, którego twórczość łączy jazz, muzykę tradycyjną, eksperymentalną elektronikę i minimalizm. Jako klarnecista o klasycznym wykształceniu, szybko zwrócił się ku improwizacji i eksploracji hybrydowych języków dźwiękowych, czerpiąc w szczególności z muzyki karnatyckiej i amerykańskiego minimalizmu. Jego solowy album „Lines” stanowi decydujący punkt zwrotny, odchodząc od jazzu, by eksplorować medytacyjny i bezgraniczny świat.
Siddhartha Belmannu, pochodzący z Karkali w Karnatace, rozpoczął swoją muzyczną podróż w wieku pięciu lat, kształcąc się w muzyce karnatyckiej. Wszechstronny artysta specjalizuje się w muzyce klasycznej, rozrywkowej i śpiewie playbackowym. Występował w Indiach i na całym świecie, współpracując z takimi artystami jak nagrodzony Grammy kompozytor Ricky Kej.

"Sam Shackleton, Wacław Zimpel i indyjski wokalista Siddhartha Belmannu odtwarzają na scenie „In the Cell of Dreams” z 2023 roku, rejestrując wysokiej jakości nagrania każdego utworu podczas występu w Santiago. Jeśli jest coś, co naprawdę wyróżniało się podczas koncertu „In the Cell of Dreams”, to fakt, że Belmannu naprawdę dorównuje swojej reputacji. Na oryginalnych nagraniach brzmiał niesamowicie, ale na żywo słychać w nim nieco więcej ducha – rodzaj wzajemnego oddziaływania, który wynika jedynie z fizycznej interakcji. I Shackleton, i Zimpel naprawdę to tutaj uchwycili - utwory brzmią w zasadzie w tej samej formie, ale wszystko jest bardziej żywe – luźniej, w pewnym sensie, a przynajmniej cieplej. Podczas prób i występów niemal słychać, jak zatarły się ostre krawędzie. Zaprezentowany jako cztery nieskazitelnie czyste nagrania i jeden, długi utwór, „In the Cell of Dreams (Live Version)” ukazuje trio w pełnej, nieskrępowanej formie. Nie tylko Belmannu dał się ponieść fantazji: partie klarnetowe Zimpela i elektroniczne akcenty Shackletona są o wiele bardziej elastyczne. Wspominaliśmy w naszym opisie oryginału, że muzyka stanowi fuzję ragi, psychodelii i wschodnioeuropejskiej muzyki sakralnej, a elementy ragi nabierają tu jeszcze większej ostrości. Nawet gra Zimpela zdaje się podążać za mistrzowską grą Belmannu."