KAPELA HANKI WÓJCIAK I PRZYJACIELE ŚPIEWNEGO ŚWIATA
LIVE KRAKÓW
Wydawca: Kapela Hanki Wójciak

  Wydawnictwo jest zapisem Jubileuszowego Koncertu, który odbył się w Krakowie z okazji 10. urodzin trip-folkowej Kapeli Hanki Wójciak. Koncert został zarejestrowany 10.10.2020 r. w Nowohuckim Centrum Kultury w Krakowie. Płyta KAPELA Hanki Wójciak i PRZYJACIELE Śpiewnego Świata ukazała się 07.10.2023 r. jako kolekcjonerski, dwupłytowy album CD, dostępny w czterech wersjach kolorystycznych okładki. Wystąpili z nami PRZYJACIELE, artyści sceny alternatywnej i folkowej: Mateusz NOWICKI i Andrzej ZAGAJEWSKI (współzałożyciele KAPELI, członkowie zespołu HAŃBA!) Asia NAWOJSKA, Susanna JARA, Alicja TANEW, Ola WOJTAS, Rafal MACIĄG (zespoły: Zaczarowany Ołówek, Capital Weirdo & His Magic Band).

KAPELA Hanki Wójciak – zespół trip-folkowy, który tworzy i gra muzykę z pogranicza ethno, world music i piosenki autorskiej. Założony w Krakowie w 2010 roku przez Hankę Wójciak – góralkę z Zakopanego, wokalistkę i pieśniarkę, współautorkę muzyki oraz autorkę tekstów. Hanka jest laureatką m.in. Festiwalu Pamiętajmy o Osieckiej, Studenckiego Festiwalu Piosenki, Festiwalu Twórczości Korowód oraz Rock & Chanson Festival. W Radiu Kraków prowadzi autorską audycję muzyczną „Dobry wieczór u Hanki Wójciak”. W kompozycjach KAPELI słychać polskie motywy ludowe, połamane rytmy, biały śpiew oraz wokalne improwizacje w rejestrze gwizdkowym. To muzyka bliska ziemi, dynamiczna, pulsująca i taneczna, chwilami nawet trip’owa. Teksty Hanki opisują współczesny świat, ale zawarte w nich archaizmy oraz słowa zaczerpnięte z góralskiej gwary dodają jej piosenkom ludyczności i baśniowości.

"Hanka Wójciak, to góralka z Olczy (dzielnicy Zakopanego), która ma swoją Kapelę i jak dotąd nagrała dwie płyty. Niedawno ukazało się kolejne, trzecie wydawnictwo, będące zapisem koncertu, który miał miejsce w Krakowie 10 października 2020 roku, zaś sam koncert odbył się niemal dokładnie dziesięć lat po wygranym przez artystkę 46. Studenckim Festiwalu Piosenki. To zwycięstwo okazało się brzemienne w skutkach, bowiem właśnie wówczas zdecydowała, że swoje życie zwiąże z muzyką. Muzyka Kapeli Hanki Wójciak wymyka się kryteriom łatwej oceny, dotykając głębszych pokładów wrażliwości odbiorcy. Jakkolwiek sporo w niej elementów rodem z Podhala, to daleko jej do taniej komercyjnej góralszczyzny. Mieszają się tu wpływy podhalańskiego folkloru i muzyki zaczerpniętej z kultur innych ludów górskich. Przebogata kultura Podhala z której się wywodzi oraz wrażliwość otwarta na wpływy muzyki innych kultur sprawia, że muzyka Kapeli brzmi wyjątkowo. Odnaleźć tu można akcenty ludowe, jazzowe, cygańskie i klimaty rodem z poezji śpiewanej, a nawet zabłąkane nuty rodem z twórczości francuskiej piosenkarki Zaz. Jakimś cudem łączy się to wszystko w intrygującą i spójną całość.
Wróćmy jednak do trzeciej płyty, która jest muzycznym podsumowaniem minionej dekady. Sama artystka przyznaje, że obecny czas nie sprzyja wydawaniu płyt, a zwłaszcza takich, gdzie każdy niuans i szczegół dowodzi jak wiele serca wkłada w każde swoje dzieło, bowiem owo wydawnictwo to prawdziwy handmade – dopieszczony i piękny.
Nie mniej ważnym elementem jest muzyka zawarta na dwóch krążkach. To, jak wspomniałem wcześniej, zapis koncertu. Jest tu wspaniale przeniesiona atmosfera tego wydarzenia. Słyszymy tu artystkę swobodnie posługującą się zarówno góralską gwarą, jak i pięknym językiem literackim. Tu szczególnie chcę zwrócić uwagę na niezwykle emocjonalnie zaśpiewaną autorską kompozycję „Matulu”, dedykowaną matce i wykonaną z towarzyszeniem zaproszonych gości. Goście obecni są także w innych utworach, w zasadzie w każdym i w każdym odciskają swoje znaczące ślady. Mamy tu wspaniałą mozaikę nastrojów, począwszy od zaśpiewanych z przecudną werwą utworów „Hebojcie ludziska!” i „Artyści”, po porywającą do tańca wersję „Czarodzieja”, aż po pełną zadumy „Wiesnę” i niesamowity, bardzo osobisty „Taniec” o rzeczach ważnych i sprawach świętych… Jako, że całość miała miejsce w Krakowie nie mogło zabraknąć utworu napisanego przez Andrzeja Zaryckiego (tak bardzo kojarzącego się z Piwnicą pod Baranami), ze słowami Hanki Wójciak. Całość podsumowuje nieco przekorna piosenka „Ja” oraz zaśpiewany na koniec z towarzyszeniem wszystkich zaproszonych gości utwór „Do syta”. Cały ten spektakl mówi o zwykłych, wręcz oczywistych sprawach, ale mówi niebanalnie. Miłość, samotność i zdrada to tematy nieobce każdemu. Ale nie każdy potrafi tak o tym zaśpiewać – z serca i autentycznie. Niemały wpływ mają tu goście, ale trzeba pamiętać, że to Hanka Wójciak była gospodynią tego wieczoru. Jak powiedział o niej Piotr Metz – lekko uśmiechnięta, ale kryjąca w sobie tajemnicę, liryczna, ale i wybuchowa, z góralskim temperamentem, który jest punktem wyjścia do własnej artystycznej drogi." (Krzysztof Wieczorek, wolnadroga.pl)