ZESPÓŁ ŚPIEWACZY Z DOBRYWODY
PIEŚNI NIE TYLKO ŚWIĘTE. TRADYCJA MUZYCZNA PODLASIA (MC)
Wydawca: Stowarzyszenie Miłośników Kultury Ludowej w Czeremsze

  Zespół śpiewaczy istnieje w Dobrywodzie od ponad trzydziestu lat. Jest to jeden z najstarszych zespołów działających na Podlasiu. Na przestrzeni czasu jego skład się zmieniał. Obecnie gromadzi on sześć śpiewaczek. W nagraniu wzięło udział siedem - niestety Pani Antonina Sidoruk, najstarsza wykonawczyni (solo 1, 17), wspaniała śpiewaczka, której pamięć stanowiła prawdziwą skarbnicę pieśni i dawnych zwyczajów, zmarła 21 lutego 2002, kilka miesięcy po dokonaniu nagrania.
Zespół z Dobrywody zbiera co roku wiele nagród i wyróżnień za gromadzenie, odtwarzanie i wykonywanie pieśni i obrzędów miejscowej tradycji. Obok dużej wartości repertuaru, grupę śpiewaczą cechuje szczególna dbałość o jakość wykonawczą, piękne głosy i dobre zgranie we wspólnym śpiewie, które jest wynikiem wyłącznie własnej pracy, gdyż zespół nie ma instruktora. Śpiewaczki z Dobrywody występują głównie na Podlasiu, ale były także w Warszawie, Sopocie, Przemyślu, Grodnie.

Pieśni znajdujące się na płycie odpowiadają chronologii cyklu kalendarza wiejskiego. Rozpoczynają go wiosenne rohulki (2, 3, 10), które, jak każe tradycja, śpiewa się tylko przez jeden tydzień w roku - od Wielkanocy do Niedzieli Przewodniej i wysnynki (11) wykonywane po Niedzieli Przewodniej, po czym następują pieśni lata sianokośne (12) i żniwne (4). Repertuar zimowy to głównie kolędy (6, 15) i pieśni weselne (13), gdyż zima i karnawał to tradycyjna pora wiejskich wesel. Oprócz pieśni weselnych śpiewy cyklu rodzinnego reprezentuje pieśń pogrzebowa (5). Jedną z najpiękniejszych pieśni "świętych" w repertuarze zespołu śpiewaczego z Dobrywody jest pieśń maryjna "Caryca Niebiesnaja" (14). Oprócz śpiewów obrzędowych na płycie znalazło się kilka pieśni lirycznych i żartobliwych, które nie są łączone z żadnym konkretnym czasem i miejscem wykonania (1, 7, 9, 16, 17) oraz krwawa ballada o zamordowaniu żony (8), wykonywana w wielu wsiach wschodniego Podlasia.

"Dawniej śpiew był powszechną formą ekspresji mieszkańców wsi. Dzisiaj w wielu domach zastąpiły go radio, telewizja, magnetofon. Aby całe bogactwo tradycyjnej kultury muzycznej nie zaginęło potrzebni są ludzie, którzy przechowają je w swojej pamięci i przekażą innym. Takich ludzi na Podlasiu gromadzą wiejskie zespoły śpiewacze, które utrwalają dawne pieśni i obrzędy, zbierając je, odtwarzając i wykonując podczas lokalnych przeglądów i wszelkich uroczystości, a także podczas zwykłych spotkań towarzyskich i rodzinnych. Dzięki nim znamy dzisiaj przebieg i oprawę muzyczną dawnych obrzędów i obyczajów. Dzięki nim także młodzież zaczyna sięgać do własnych korzeni i źródeł swojej kultury.

Seria nagrań, którą oddajemy w Państwa ręce ma na celu przedstawienie różnorodności repertuaru zespołów śpiewaczych wschodniego Podlasia, a zarejestrowane na niej pieśni są jedynie demonstracją różnych gatunków śpiewów, których bogactwo jest tu ogromne. Niemniej wybrane zostały utwory najpiękniejsze i najbardziej lubiane przez wykonawców. Większość pieśni, zarówno te religijne czyli święte, jak i świeckie mają przyporządkowane tradycją miejsce w czasie i przestrzeni. Cykl kalendarzowy, doroczny splata się z cyklem rodzinnym cyklem ludzkiego życia, a najważniejsze wydarzenia, prace i obrzędy wymagają określonej, szczególnej oprawy muzycznej, jaką na terenie Podlasia jest głównie śpiew."

Seria wydawnicza Stowarzyszenia Miłośników Kultury Ludowej w Czeremsze, złożona z 3 kaset magnetofonowych (MC). Każda kaseta poświęcona jest jednemu zespołowi: Zespół śpiewaczy z Czeremchy Wsi (2002); Zespół śpiewaczy z Dobrowody (2002); Zespół śpiewaczy „Wólczanki” z Wólki Terechowskiej (2004); gościnnie wystąpiły: Hiłoczka i Czeremszyna. Nagrań dokonywano od 30 maja 2001 do 11 marca 2004. Autorkami nagrań są Ewa Wróbel- Kacprowicz i Barbara Kuzub-Samosiuk.