OLICA
KILKA STARYCH PIEŚNI (EP)
Wydawca: Olica

  Olica, to solowy projekt Aleksandry Suchowieckiej, w którym aranżuje ona polskie pieśni tradycyjne, głównie pochodzące z prywatnych badań terenowych, z jej rodzinnych stron, czyli z Podkarpacia i Lubelszczyzny. Muzyka jaką tworzy to połączenie białego śpiewu, liry korbowej, syntezatora analogowego, perkusjonaliów i innych instrumentów oraz przedmiotów codziennego użytku, jak puszka z kawą, młynek, podłoga. Styl w jakim tworzy, to połączenie muzyki wiejskiej, przenikliwego śpiewu tradycyjnego i muzyki eksperymentalnej, dzięki czemu podkreśla transowość i oryginalność pieśni, jednocześnie dodając nieco współczesnego wymiaru. Olica nie tylko rejestruje najstarsze pieśni tradycyjne, ale także nadaje im nowy wymiar, łącząc tradycję z eksperymentalnym brzmieniem.
Olica pochodzi z Sandomierza, a jej korzenie sięgają Podkarpacia i Lubelszczyzny. Od dzieciństwa interesuje się polskimi tradycjami, muzyką wiejską, słowiańskimi wierzeniami, bajkami ludowymi i opowieściami o przodkach. Od ponad 10 lat zajmuje się badaniami terenowymi, rejestrując pieśni tradycyjne od najstarszych pokoleń śpiewaczek, które później przekazuje podczas warsztatów w Polsce i za granicą. Na scenie folkowej działa od kilku lat, wcześniej w zespołach takich jak Kipikasza, Dziadowski Projekt i Kwiotki, a obecnie w solowym projekcie Olica, w którym aranżuje polskie pieśni tradycyjne przy akompaniamencie liry korbowej, instrumentów perkusyjnych i syntezatorów, podkreślając transowość dawnej muzyki wiejskiej i nadając jej współczesny wymiar.  Pieśni tradycyjnych uczy się przede wszystkim od wiejskich śpiewaczek, Mistrzyń i Mistrzów muzyki ludowej, a także podczas warsztatów na taborach muzyki tradycyjnej, m.in. Na Rozstajnych Drogach i Fanfara na Lubelszczyźnie.

Minialbum "Kilka starych pieśni", na którym znajduje się sześć zaśpiewanych a capella pieśni tradycyjnych, zebranych podczas badań terenowych na polskich wsiach Lubelszczyzny i Podkarpacia, w ramach projektu "Pieśni przekazane". "To opowieść o losie kobiety, przejście przez ważne momenty jej życia. Opowieść o jednej z nas. Pieśni, które zaśpiewałam pochodzą z moich badań, wypraw, poszukiwań na polskich wsiach, przekazów od najstarszych śpiewaczek. Tymi nagraniami chciałabym zachować pieśni od zapomnienia i przekazywać je dalej światu. To moja misja, którą wypełniam od kilku lat." "Ej wy ptaskowie" - pieśń pochodząca z okolic Tarnobrzega, przekazana przez Zofię Dąbrowską. "Dolo moja dolo", "Jasio konie poił" - pieśni od śpiewaczek z zespołu Jarzębina z Kocudzy (woj. lubelskie). "Lulu dziecię lulu" - kołysanka, pochodząca z okolic Biłgoraju. "Nie dajże mnie" - pieśń pochodząca z Rudy Różanieckiej (woj. podkarpackie), przekazana przez Helenę Ważną. "Napolta ze mnie" - pieśń pogrzebowa przekazana przez Zofię Dąbrowską, a ona nauczyła się jej od znanej śpiewaczki Marii Kozłowej z Machowa (woj. podkarpackie).